رضا مقصدی

مقالات

صدای نا ميرا - به خاطرۀ چاک چاک ِ سعيد سلطانپور

اینجایم و ریشه های جانم آنجاست به مناسبت انتشار صدمین شماره نشریه فرهنگی، هنری «گیله وا» در رشت

م ا آمدیم که دوست بداریم يادواره دكتر سهيلا طبابتي

«گاهی دلم برای خودم تنگ می شود» درباره محمد علی بهمنی

یادواره ی هادی غبرائی

نامه رضا مقصدي به محمود دولت آبادي

در رابطه شعر گرده کلای

آقاجان بوی مشروطیت می داد

یک نامه و شعری تازه از رضا مقصدی

بوي ِ خيّام، بوي ِ مشروطيّت:

شعر در تبعيد: به بهانه رضا مقصدي

+ در جمعه چهارم خرداد 1386 |

مطلب را به بالاترین بفرستید:

رضا مقصدي به سال 1328 خورشيدي در شهر لنگرود ديده به جهان گشود. وي تحصيلات خود را تا اخذ ديپلم در لنـگرود به پايان برد و از دانشگاه تهران مدرك ليسانس زبان و ادبيات فارسي را دريافت كرد و هم اكنون ساكن آلمـان است ، مقصدي در اوزان قديمي و نو شعر سروده است و در سال هاي اخير بيشتر اشعار فارسي او در مطبوعات كشور به چاپ رسيده است. اشعار گيلكي او به فعاليت آغازين اين شاعر بر مي گردد. چهار مجموعه شعر به نام هاي « با آينه دوباره مدارا كن» ، «كسي ميان علف ها دو فصل منتظر است» ، «نفس نازك نيلوفر» و «خطابهء سبز» از وي منتشر شده ا ست.